Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου 2017

Ο Παντελής Παντελίδης πίσω απο την σκηνή. Τα μίση τα πάθη και τα λαμόγια

Έχουν γραφτεί πολλά για τον Παντελή Παντελίδη. Για το παιδί αυτό που δεν πρόλαβε να ζήσει. Για το παιδί αυτό που ζούσε, έγραφε, τραγουδούσε μελοποιούσε και συνέθετε έχοντας ώς έμπνευση
κυρίως τις αδυναμίες του. Τόσο τις δικές του αλλά και των «φίλων» του. Για το παιδί αυτό που έναν
χρόνο μετά τον θάνατο του, ζεί ακόμη ανάμεσα μας με τα τραγούδια του, την μνήμη του, την αγάπη του κόσμου. Για το παιδί αυτό το απλό. Το καθημερινό. Που έκανε λάθη πολλά. Άλλωστε δεν είναι και εύκολο ένα απλό παιδί να σηκώσει με ευκολία το τίμημα της ξαφνικής δημοσιότητας.




Τι ήταν ο Παντελής; Ήταν ένα μουσικό φαινόμενο; Ήταν το απόλυτο επικοινωνιακό εργαλείο-κεφάλαιο για κάθε νέο καλλιτέχνη; Ήταν μια κότα με χρυσά αυγά που ξελάσπωνε συνεργάτες αλλά και εχθρούς; Λαμόγια και δήθεν φίλους; Γυναίκες… άσημες που τον χρησιμοποιούσαν για να λουστούν με την χρυσόσκονη της δημοσιότητας;

Τι ήταν ο Παντελής; Αν κανείς μιλήσει με την μάνα του και αναφερθεί σε παρελθοντικό χρόνο στο παιδί της ή μιλήσει για νεκρό θα ακούσει να του λέει «Μη λές νεκρό τον Παντελή. Ο Παντελής είναι παντού. Είναι στα τραγούδια του. Είναι στην αγάπη του κόσμου, είναι μέσα μας. Ο γιός μου ζεί. Και θα κάνω τα πάντα μέχρι ν΄αφήσω την τελευταία πνοή μου για να ζούν όλοι και να μεγαλώνουν μαζί του».


Είναι η ίδια μάνα που περιμένει να οριστεί η δίκη και ελπίζει στο τέλος να μάθει ποιός ήταν ο οδηγός του μοιραίου jeep και πώς σκοτώθηκε ο γιός
της. Και μετά θα προχωρήσει στο όραμά της. Να φτιάξει ένα ίδρυμα στο όνομα του παιδιού της προκειμένου να κρατησει ζωντανή την μνήμη του. Γι΄αυτό και θα συνεχίσει να βγάζει τραγούδια. Και όχι για να βγάζει λεφτά-όπως κάποια λαμόγια λένε-απο το νεκρό παιδί της.

Και την ίδια στιγμή αυτά τα γλειώδη λαμόγια, με γνωστό παρελθόν στη νύχτα δημιουργούν σελίδες βεβηλώνοντας την μνήμη του Παντελή και παράλληλα χαρακτηρίζουν τόσο τους δημοσιογράφους που ασχολούνται με το θέμα αλλά και τους εκατοντάδες χιλιάδες αναγνώστες τους, ώς άτομα με ψυχική διαταραχή.
Το πρόβλημα με αυτά τα λαμόγια είναι πως και η διαδρομή τους αλλά κυρίως οι πόζες τους είναι καταγεγραμμένες… και όλοι γνωρίζουμε πολύ καλά την πραγματική δουλειά τους.
Όταν έρθει η ώρα… πιστέψτε με θα ασχοληθούμε μαζί τους. Γιατί είναι ωραία η λάσπη στον ανεμιστήρα… αλλά είναι ακόμη πιο ωραία όταν η λάσπη αυτή επιστρέφει σε αυτόν που την ρίχνει και στο τέλος τον θάβει…
Ο θάνατος του Παντελή βόλεψε πολλούς. Κυρίως αυτούς που έχουν φτιάξει το κακώς εννοούμενο σύστημα στην Ελληνική μουσική. Γιατί δισκογραφία δεν υπάρχει εδώ και χρόνια. Και όσο σκληρό και να ακούγεται πολλοί απο αυτούς που έσπευσαν να δηλώσουν την στεναχώρια τους για την απώλεια λίγο καιρό πρίν αλλά και μετά την φυγή του, τον έβριζαν χυδαία. Είναι αυτή η αλαζονεία σε συνδιασμό με την διπροσωπία που υπάρχει έντονα στον αγράμματο κατα γενική ομολογία κόσμο της νύχτας.
Βεβαίως δεν είναι όλοι έτσι. Κάποιοι στεναχωρήθηκαν πραγματικά. Κάποιοι που και μετά τον θάνατο του Παντελή επισκέφτηκαν την μάνα… και απέδωσαν τιμή στον φίλο τους. Ποιοί είναι αυτοί; Πάντως όχι αυτοί που βρέθηκαν στην κηδεία και με το που έβλεπαν κάμερα κατέβαζαν το κεφάλι «στεναχωρημένοι» σε ένα κακογραμμένο θέατρο του παραλόγου…
Θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον να μάθουμε τι συνέβη τις τελευταίες μέρες του Παντελή σε αυτό τον κόσμο. Η Κύπρος… η κριτική… ο λόγος που είχε επιστρέψει στο σπίτι του στη Νέα Ιωνία… τα νέα συμβόλαια… η πίεση… οι μέρες χωρίς αλκοόλ… πριν την πρεμιέρα… και πολλά ακόμη.
Απαντήσεις σε όλα αυτά αναμένεται να δώσει η ίδια η μάνα… σε λίγο καιρό απο τώρα… κρατήστε ότι σας γράφω…

This entry was posted in :